Kahramanmaraş’ta yaşayan müteahhit Ceylan Ünsal, 2020 yılında rutin meme kanseri taraması için gittiği hastanede kanser olduğunu öğrendi. Kanserden sonra memesi alınan kadın, tedaviye başladı. Bu süreçte Ünsal, yaşadığı deprem felaketine rağmen kanseri atlattı. İşinin başından da hiç ayrılmayan Ceylan Ünsal, her gün şantiyeye gitti ve kanser olmasına rağmen çok sevdiği mesleğini bir an olsun bırakmadı. Aldığı kemoterapilerde saçları dökülen Ünsal’ın saçlarını da kızları kesti ve Ünsal, çok sevdiği saçları uzayana kadar bandana takarak hayatını devam ettirdi.
Şantiyede işçileri ve balonlarla fotoğrafı çekildi
Meme kanseri farkındalık ayı kapsamında, Acıbadem Adana Hastanesi ve Pembe İzler Kadın Kanserleri Derneği’nin Adana Fotoğraf Amatörleri Derneği (AFAD) ile yaptığı iş birliği çerçevesinde ’Hayat Güzel’ sergisi düzenlendi. Ünsal’ın da şantiyede işçileriyle ve pembe balonlarıyla çekildiği fotoğraf sergide yer aldı ve katılımcılar tarafından beğenildi. Yaşadığı süreci İhlas Haber Ajansı muhabirine anlatan Ceylan Ünsal, rutin bir kontrol için gittiği hastanede kanser olduğunu öğrendiğini belirterek, "40 yaşına geldiğimde rutin bir meme taraması yaptırmak istedim. Tetkiki yaptırdığım andan itibaren meme kanseri olduğumun teşhisi konuldu ve memem alındı. Bu şekilde ben de hayatında çiçek açmaya çalışan birçok kanser hastası kadın gibi bu mücadelenin içerisine girmiş oldum" ifadelerini kullandı.
"Kendi bedenimize ve ruhumuza dokunmamız gerekiyor"
Erken teşhisin hayat kurtardığına değinen Ünsal, "Benim ailemde de kanser vardı ama genetik testlerde çıkmadı. Ben hiç kendim kontrol etmemiştim. Erken teşhis gerçekten çok kıymetli. Rutin kontrollerimizi yaptırmamız gerekiyor. Hayatın ve yaşamanın kıymetini bildiğimiz her dakika kendi bedenimize ve ruhumuza dokunmamız gerekiyor" diye konuştu. Çekildiği fotoğrafın hikayesinden de bahseden müteahhit Ceylan Ünsal, "Bu sergiye katıldığım için gurur ve onur duyuyorum. Ben müteahhitlik yapıyorum ve bu kanser haberini aldığımda da çalışmalarıma devam ettim. Bu süreçte ya hayatıma devam edecektim ya da ’hayat bir dur, ben artık kanser hastasıyım’ diyecektim. Ben hayata adım atmaya, hayatın içerisinde çiçek açmaya devam ettim. Hastayken de günlük belli saatlerde şantiyeye gittim. Kanser hastası bir kadın olmak gerçekten çok kıymetli. Bizler uçurumun dibine kadar gidip, tekrar geri gelmiş, yaşamla ölüm arasında o ince çizgiyi çok net görmüş kadınlar olarak aldığımız her nefesin kıymetini çok daha fazla biliyoruz" dedi.
